اعتصاب زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر کرج
کلیه زندانیان سیاسی سالن ۱۲ زندان رجایی شهر کرج در اعتراض به نصب دستگاههای پارازیت سه روز از گرفتن جیره غذایی خود اجتناب میکنند.
به گزارش گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، از مدتها پیش دستگاههای کوچکی جهت ارسال پارازیت و اخلال در امواج موبایل در بندهای مختلف زندان رجایی شهر کرج نصب و موجب ناراحتیهایی همچون سردرد، سرگیجه و خشکی دهان را برای زندانیان پدید آورده بود.
برخی از منابع خبری نیز پیشتر از سرطانزا بودن دستگاههای ایجاد پارازیت سخن گفته و جان زندانیان سیاسی را در خطر دانستهاند.
با فرسوده شدن دستگاههای قدیمی و به بازار آمدن نسل سوم تلفن همراه، روز دوشنبه ۲۹ مهر ماه مسئولین اقدام به نصب دستگاههای بزرگی در محوطه تمام بندهای این زندان نموده که باعث بروز نگرانیهایی در بین زندانیان شده است.
زندانیان ابتدا اقدام به نامه نگاری با مسئولین زندان نمودند تا با برداشته شدن این دستگاهها مانع آسیب جسمی بیشتر به ایشان شوند.
در پی بیتوجهی مسئولین زندان به این نامه نگاریها کلیه زندانیان سیاسی بند ۱۲ زندان رجایی شهر کرج از روز آینده شنبه ۱۱ آبان ماه به مدت ۳ روز از گرفتن جیره غذای دولتی اجتناب کرده و خواهان توجه به وضع سلامتی خود شدند.
معلم بازنشسته زندانی با دوختن لبانش دست به اعتصاب غذا زد
به گزارش «فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران» معلم بازنشسته زندانی محمد امین آگوشی در اعتراض به عدم درمان و مرخصی استعلاجی و فشارهای غیر انسانی صبح امروز دست به اعتصاب غذا زد.
روز شنبه ۱۱ آبان ماه معلم بازنشسته زندانی محمد امین اگوشی که در زندان مرکزی زاهدان در تبعید بسر می برد با بستن لبهای خود اقدام به اعتصاب غذا نمود. او از۲ هفته پیش به رئیس زندان و سایر زندانبانان اعلام کرده بود که اگر به خواسته هایش که از حقوق اولیه انسانی او است رسیدگی نشود ناچار به اعتصاب غذا خواهد شد.
اما زندانبانان ولی فقیه شروع به تهدید کردن وی نمودند و صبح امروز پس از دوختن لبانش بجای رسیدگی به خواسته هایش، وی را به سلولهای انفرادی بند قرنطینه شکنجه گاه زندان مرکزی زاهدان منتقل کردند.
خواسته های معلم بازنشسته زندانی به قرار زیر می باشد:
۱ـ درمان وی در یکی از بیمارستانهای خارج از زندان
۲ـ درصورتی که قادر به درمان وی نیستند به او مرخصی استعلاجی بدهند تا خود اقدام به درمان خویش نماید
۳ـ پایان دادن به فشارها، اذیت و آزارها و محدودیتهای غیر انسانی
کلیه زندانیان سیاسی سالن ۱۲ زندان رجایی شهر کرج در اعتراض به نصب دستگاههای پارازیت سه روز از گرفتن جیره غذایی خود اجتناب میکنند.
به گزارش گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، از مدتها پیش دستگاههای کوچکی جهت ارسال پارازیت و اخلال در امواج موبایل در بندهای مختلف زندان رجایی شهر کرج نصب و موجب ناراحتیهایی همچون سردرد، سرگیجه و خشکی دهان را برای زندانیان پدید آورده بود.
برخی از منابع خبری نیز پیشتر از سرطانزا بودن دستگاههای ایجاد پارازیت سخن گفته و جان زندانیان سیاسی را در خطر دانستهاند.
با فرسوده شدن دستگاههای قدیمی و به بازار آمدن نسل سوم تلفن همراه، روز دوشنبه ۲۹ مهر ماه مسئولین اقدام به نصب دستگاههای بزرگی در محوطه تمام بندهای این زندان نموده که باعث بروز نگرانیهایی در بین زندانیان شده است.
زندانیان ابتدا اقدام به نامه نگاری با مسئولین زندان نمودند تا با برداشته شدن این دستگاهها مانع آسیب جسمی بیشتر به ایشان شوند.
در پی بیتوجهی مسئولین زندان به این نامه نگاریها کلیه زندانیان سیاسی بند ۱۲ زندان رجایی شهر کرج از روز آینده شنبه ۱۱ آبان ماه به مدت ۳ روز از گرفتن جیره غذای دولتی اجتناب کرده و خواهان توجه به وضع سلامتی خود شدند.
معلم بازنشسته زندانی با دوختن لبانش دست به اعتصاب غذا زد
به گزارش «فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران» معلم بازنشسته زندانی محمد امین آگوشی در اعتراض به عدم درمان و مرخصی استعلاجی و فشارهای غیر انسانی صبح امروز دست به اعتصاب غذا زد.
روز شنبه ۱۱ آبان ماه معلم بازنشسته زندانی محمد امین اگوشی که در زندان مرکزی زاهدان در تبعید بسر می برد با بستن لبهای خود اقدام به اعتصاب غذا نمود. او از۲ هفته پیش به رئیس زندان و سایر زندانبانان اعلام کرده بود که اگر به خواسته هایش که از حقوق اولیه انسانی او است رسیدگی نشود ناچار به اعتصاب غذا خواهد شد.
اما زندانبانان ولی فقیه شروع به تهدید کردن وی نمودند و صبح امروز پس از دوختن لبانش بجای رسیدگی به خواسته هایش، وی را به سلولهای انفرادی بند قرنطینه شکنجه گاه زندان مرکزی زاهدان منتقل کردند.
خواسته های معلم بازنشسته زندانی به قرار زیر می باشد:
۱ـ درمان وی در یکی از بیمارستانهای خارج از زندان
۲ـ درصورتی که قادر به درمان وی نیستند به او مرخصی استعلاجی بدهند تا خود اقدام به درمان خویش نماید
۳ـ پایان دادن به فشارها، اذیت و آزارها و محدودیتهای غیر انسانی
