در حالی که فعالان سیاسی و روزنامه نگاران بی هیچ جرمی در حبس و بازداشت هستند، سیدمحمدغرضی بر این باور است که در جامعهای که این همه آزادی وجود دارد پرتاب کفش، تخممرغ و گفتن حرفهای نامربوط خیلی طبیعی به نظر میآید.
البته او نمی گوید در یک جامعه آزاد آیا افراد به جرم نوشتن نامه و اظهار نظر و فعالیت قانونی در ستادهای انتخاباتی می توانند به حبس های طویل المدت محکوم شوند و آیا این آزادی و تجمع معترضان فقط برای کسانی است که مورد حمایت قطب های قدرت هستند و مردم عادی اگر از رای گم شده خود سوال کنند مستحق شلیک گلوله، کهریزک و توهین و شکنجه و زندان هستند؟
غرضی که در انتخابات ریاست جمهوری کاندیدا بود، مدعی است که پرتاب کفش و ضربه زدن به ماشین رییس جمهور اهمیت چندانی ندارد و روزنامه نگاران هستند که این موضوعات را بزرگ می کنند.
روز گذشته هم فرمانده ناجا گفته بود که اتفاق مهمی در مهرآباد نیفتاد و به کسی تعرضی صورت نگرفته است!
سید محمد غرضی با بیان اینکه فضای نقد سالم و ناصحانه از ابتدای انقلاب تاکنون همواره وجود داشته است، خاطرنشان کرد: از ابتدای انقلاب تاکنون هیچگاه شخصی نقد سالم و ناصحانه را نفی نکرده است؛ چراکه قدرتهای سیاسی همواره پیگیر اینگونه نقدها بودهاند.
وی با اشاره به برخی اقدامات ناشایستی که تحت عنوان انتقاد در جامعه صورت میگیرد با بیان اینکه هیچگاه مرز بین نقد سالم و فحاشی از بین نخواهد رفت، اظهار کرد: بعضی از افرادی که اینگونه اقدامات ناشایست را انجام میدهند تصورشان بر این است که برطبق منطق و اصول خاصی اینگونه عمل میکنند. من هیچگاه مشاهده نکردهام که سخن سیاسی قویای را کسی نقد کند و یا با این سخن اعلام مخالفت کند، بلکه معمولا این افراد مورد نقد، لعن و نفرین دیگران قرار میگیرند و این بدین خاطر است که در جامعه ما بیشتر بر افراد تکیه میشود. چنانچه ما از اشخاص عبور کنیم و به مطالب دقت داشته باشیم هیچگاه شاهد مطرح شدن اینگونه نقدها در جامعه نخواهیم بود.
در ادامه این فعال سیاسی با اشاره به مواردی که طی آن منتقدین با پرتاب کفش و اشیای مختلف با نقد شونده برخورد میکنند، با بیان اینکه در جامعه ما آزادیهای بسیاری وجود دارد، اظهار کرد: در جامعهای که این همه آزادی وجود دارد پرتاب کفش، تخممرغ و گفتن حرفهای نامربوط خیلی طبیعی به نظر میآید چرا که فاعلان این افعال زمانی به این اقدامات دست میزنند که منطقشان وجه اجتماعی لازم را پیدا نکرده است. زمانی که منطق افراد وجه اجتماعی لازم را پیدا نکند فشارهای روانی بسیاری بر افراد وارد شده و آنها را مجاب به پرتاب اشیا طرف نقد خود میکند.
وی با بیان اینکه مطرح کردن اینگونه مسائل اهمیت چندانی ندارد، خاطر نشان کرد: پرتاب کردن اشیا به سوی مسوولین تنها برای رسانهها یک خوراک خبری خوب به حساب میآید و برای مردم هیچگونه اهمیتی ندارد زیرا این روزنامه نگاران و رسانهها هستند که برخلاف روال عادی جامعه تلاش دارند تا پدیدههای کوچک اجتماعی را مهم جلوه دهند.
