آیت الله امجد راه اصلاح جامعه را پاسخ بدی ها با خوبی ها دانست و گفت اگر دشمن هم از ما انتقاد و یا ما را راهنمایی کرد، باید از او بپذیریم ما امروز باید جهانی حرف بزنیم. یعنی حرف هایی بزنیم که عقل کل بشریت آن را بپسندد.
به گزارش خبرنگار شفقنا آیت الله محمود امجددوشنبه شب در جریان جلسات اخلاق رمضانیه خود در حسینیه کوهسار، فرازی از دعای مکارم الاخلاق را شرح داد و در طی آن به بیان برخی نکات اخلاقی پرداخت. او گفت: ما باید امروز حرف های جهانی بزنیم. یعنی حرف هایی بزنیم که عقل کل بشریت آن را بپسندد.
این استاد اخلاق راه اصلاح جامعه را پاسخ بدی ها با خوبی ها دانست و گفت: اگر کسی نقشه بر علیه من کشید، من باید با پاک اندیشی و پاک رفتاری جبران کنم. از بد بختی های انسان این است که بدی های خودش را خوب بداند و به کسانی که خیر خواهش هستند بدبین بشود. اگر دشمن هم از ما انتقاد و یا ما را راهنمایی کرد، باید از او بپذیریم.
او دوستی واقعی را دوستی بدون ظلم و حسد ارزیابی کرد و گفت: شما هیچ وقت نباید بد کسی را بخواهید. اگر هم کسی به شما بدی کرد، بگویید خدایا شرش را از سر ما بردارد. در روز قیامت خدا می گوید من حق خودم را بخشیدم. شما هم همدیگر را ببخشید و به بهشت بروید.
وی اضافه کرد: مکر مومن تدبیر او است. انسان باید قدرت داشته باشد تا تهمت هایی که به او نسبت داده می شود را از خودش دفع کند.
این استاد حوزه علمیه وظیفه مومن را عفو و صفح دانست و گفت: مومن اگر از کسی بدی دید، باید ندیده بگیرد. مومن باید حتی چشمش را تکذیب کند. اگر کسی جلوی من دارد به من فحش می دهد، باید بگویم انشاءالله دارد دعا می کند. اسلام می گوید اگر تمام دنیا گفت فلان کس پشت سر تو این حرف را زده است، اما خودش آمد گفت من این حرف را نزدم، تو باید حرف او را بپذیری. اگر کسی غیبتت را کرد، برای او هدیه بفرست. یک نفر غیبت شخص دیگری را کرد. آن شخصی که غیتبش شده بود، برای غیبت کننده یک کله قند هدیه فرستاد. آن وقت کله قند خیلی قیمت داشت. آن شخص غیبت کننده پرسید این چیست؟ جواب داد تو برای من یک هدیه فرستادی، من هم برای تو یک هدیه فرستادم. تو غیبت مرا کردی، در نتیجه همه گناه های من را بردی و همه ثواب هایت را برای من فرستادی. من هم برایت یک کله قند فرستادم.
این استاد حوزه علمیه وظیفه مومن را عفو و صفح دانست و گفت: مومن اگر از کسی بدی دید، باید ندیده بگیرد. مومن باید حتی چشمش را تکذیب کند. اگر کسی جلوی من دارد به من فحش می دهد، باید بگویم انشاءالله دارد دعا می کند. اسلام می گوید اگر تمام دنیا گفت فلان کس پشت سر تو این حرف را زده است، اما خودش آمد گفت من این حرف را نزدم، تو باید حرف او را بپذیری. اگر کسی غیبتت را کرد، برای او هدیه بفرست. یک نفر غیبت شخص دیگری را کرد. آن شخصی که غیتبش شده بود، برای غیبت کننده یک کله قند هدیه فرستاد. آن وقت کله قند خیلی قیمت داشت. آن شخص غیبت کننده پرسید این چیست؟ جواب داد تو برای من یک هدیه فرستادی، من هم برای تو یک هدیه فرستادم. تو غیبت مرا کردی، در نتیجه همه گناه های من را بردی و همه ثواب هایت را برای من فرستادی. من هم برایت یک کله قند فرستادم.
امجد با تفکیک زمانی که کسی بر اثر خطاء غیبت انسان را می کند با زمانی که کسی سعی در بردن آبروی انسان دارد گفت: انسان باید از خودش دفاع کند. راه آن هم این است که انسان بگوید این حرف ها تهمت و دروغ است. نمی خواهد جنگ کنی. اگر کسی بخواهد آبروی انسان را ببرد، خدا آبرویش را می برد. اتفاقا اگر به انسان تهمت زدند، خدا از او دفاع می کند. اگر کسی برود دنبال لغزش های مردم، خدا او را در صندوق خانه خودش رسوا می کند. خدا غیرت دارد. خدا می گوید«ان الله یدافع عن الذین آمنوا».
او این منش اخلاقی را اخلاق عالی ای دانست که منطبق با آیه «ادفع بالتی هی احسن» می باشد و گفت: «جزاءالسیئه سیئه مثلها» شما می توانی اگر کسی کاری با شما کرد، مثل همان کار را با او بکنی. اما این کار هم خودش «سیئه» است و اگر نباشد بهتر است. «السید من تحمل اثقال اخوانه» سید و آقا کسی است که بتواند بدی های دیگران را تحمل کند.
این استاد اخلاق دعای مکارم الاخلاق را حاوی تمام آن چیزی دانست که برای حسن خلق در انسان لازم است. او آن هدایتی که چیزی جایش را نمی گیرد، خدا خواهی دانست و گفت: عمر وقتی به درد من می خورد که در راه حق مصرف شود و من تا وقتی می خواهم زنده باشم که طاعت خدا را بکنم. همه عمر زنده باشم به امید طاعت تو/ چو نباشد این سعادت نه من و نه زندگانی.
او با اشاره به روایت نبوی «انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق» گفت: بعضی نعمت ها در انسان هست، اما تمام نیست. گاهی بعضی کارهای خوب را مردم بر اساس معامله انجام می دهند. مثلا من ماشینم را در اختیار شما قرار می دهم و در مقابل از شما خانه ات را در اختیار من قرار می دهی. این کار خوبی است. اما بهتر از آن این است که کار خوب بر اساس معامله نباشد.
امجد صله رحم را شامل برطرف کردن نیازها و اداء قروض ارحام و حداقل آن را سلام کردن به ایشان دانست و گفت: بعضی صله رحم ها باعث دردسر است. شخص باید همه درآمدش را برای میوه و شیرینی بدهد. راهش این است که انسان سرزده برود. یا اگر میزبانت پنجاه هزار توان تومان خرج کرده است، صد هزار تومان در جیبش بگذاری.
وی با اشاره به برخی آداب متداول در انجام صله رحم، تقدم در انجام این فریضه را وظیفه بزرگتر دانست و در این مورد اضافه کرد: می گویند بین محمد حنفیه و امام حسین مشاجره ای شد. بعد محمدحنفیه به امام حسین گفت پدر من با پدر تو یکی است. اما مادر تو فاطمه زهراء است. پس تو بر من فضل داری و تو اول باید بیایی. بعد هم امام حسین(ع) رفت.
